Bydgoszcz, 31 sierpnia 1939 roku. O poranku grupa młodych niemieckich bojówkarzy rozładowuje broń z przycumowanej na kanale bydgoskim barki. Na moście pojawia się patrolujący teren polski policjant. Pada strzał – człowiek w granatowym mundurze stacza się w dół. Policja nie może przeprowadzić rewizji w domach niemieckich bojówkarzy. Nie wolno podsycać i tak napiętej sytuacji w mieście. 1 września wybucha wojna. Przez pierwsze dwa dni w Bydgoszczy panuje względny spokój. Czynne są niektóre sklepy, kawiarnie i urzędy. Ludzie jednak każdą wolną chwilę spędzają przy odbiornikach radiowych, słuchając sprawozdań z frontu. Rankiem 3 września na ulicach Bydgoszczy pojawiają się oddziały polskiej armii „Pomorze”. Nagle we wszystkich punktach miasta, przez które maszeruje wojsko, rozlegają się strzały. Z okien i dachów domów, zza węgłów sypie się na polskich żołnierzy grad kul z broni maszynowej. Do walki z niemieckimi dywersantami, oprócz regularnego wojska, stają także cywile, głównie harcerze. Tymczasem Polak Piotr i Niemka Anna-Maria kochają się i chcieliby być razem...

Reżyseria i scenariusz: Aleksander Ścibor-Rylski

Zdjęcia: Kurt Weber

Muzyka: Wojciech Kilar.

Obsada:

Jerzy Matałowski (Piotr Horodecki)

Józef Nowak (kolejarz Marczewski)

Marian Opania (harcerz Truchaczek)

Tadeusz Kalinowski (przodownik Rubach)

Henryk Bąk (generał)

Jan Machulski (komendant miasta)

Evelyn Opoczynski (Anna-Maria Boehme).

Produkcja: PRF „Zespoły Filmowe”

Rok produkcji: 1969

Film z napisami dla osób niesłyszących.